بزرگ علوی

بزرگ علوی در ۱۳ بهمن ۱۲۸۲ در تهران متولد شد و در ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ درگذشت. نویسنده، استادِ زبان و روزنامه‌نگار بود و بیش از چهار دهه را در آلمان گذراند؛ در دانشگاهِ هومبولتِ برلین استاد شد.

او در داستان‌نویسی، ترجمه و نقدِ ادبی فعال بود. از مهم‌ترین آثارش «چشم‌هایش»، «موریانه»، «پنجاه‌وسه نفر» و «چمدان» است.